Athugasemd frá lesenda lifsvernd.com

Eftirfarandi athugasemd kom frá Arngrím, lesenda síðunar www.lifsvernd.com

"Ég sá ekki mótrök við sjónarmiðið að fóstureyðing sé réttlætanleg þegar um sifjaspell er að ræða. Hvernig er réttlætanlegt að banna fóstureyðingar undir slíkum kringumstæðum, t.d. þegar stúlkubarn verður ólétt eftir föður/bróður/afa sinn.

Takk."

Kvelst barnið við fóstureyðingu?

Eftirfarandi innlegg var sett inn á síðu Lífsverndar www.lifsvernd.com 

Einhver gæti haldið því fram að barnið kveljist ekki á meðan það er tekið af lífi og þess vegna sé í lagi að drepa það, en það er ekki rétt. Séra Jakob sagði mér að einhver læknir sem hefur framkvæmt margar fóstureyðingar hafi orðið andstæðingur fóstureyðinga eftir að hann sá sónar af fóstureyðingu þar sem sýnt er að barnið kvelst á meðan það er tekið af lífi.

Væntanlega hefði þótt réttara að eyða barninu?

Án þess að ég sé að mæla fyrir að fólk selji börnin sín - en þetta er í raun ættleiðing framhjá kerfinu og peningar sem skipta um hendur.  Sem er vissulega rangt.  En ef hinn valmöguleikinn var að láta bana barninu í móðurkvið þá er ekki spurning að þetta var mun manneskjulegra á allann hátt.  Væntanlega eru þessir hollensku blaðamenn ánægðir með sjálfa sig núna eftir að hafa uppljóstrað um þessa hættulegu glæpamenn? 

Ég myndi vilja sjá sömu hneykslun á fólki sem fer í fóstureyðingu.  Það væru mun eðlilegri viðbrögð en þessi þögn og mér-kemur-þetta-ekki-við viðhorf sem er ríkjandi þegar kemur að þeim hörmungar verknaði að foreldrar fara og láta taka barn sitt af lífi.

Barn selt á netinu

Hugarfar 21. aldar í garð fatlaðra

Þetta er sama hugarfarið og skín í gegn í tilmælum Landlæknis um að ófrískum konum skuli boðið upp á fósturgreiningu.  Að minnka kostnað heilbrigðistryggingakerfis vegna fatlaðra með því að leggja að foreldrum að láta lækna um að aflífia barnið.

Neitað um landvist

= "það var nú gott fyrir mig að þú gerðir ekki stórmál úr þessu"

Brown hrósar Geiri fyrir að vera hlýðinn og þægur.  Gaman að fá svona bréf frá einhverjum sem hefur kostað okkur milljarða og að auki drullað þvílíkt yfir okkur á alþjóðavettvangi.

Ekki sé neina iðrun eða afsökunarbeiðni í þessu bréfi.

Brown sendi Geir Haarde bréf

Furðuleg þráhyggja

DoctorE er í einhverri furðulegri herferð gegn trú sem maður skilur ekki hvernig hefur orðið til eða hvers vegna.  Hann virðist ennfremur vera á þeirri skoðun að ekki sé þörf á að sýna "andstæðingum" sínum almenna kurteisi eða mannasiði.
Ég kíkti á síðuna hans DoctorE.  Hann skrifaði 180 pósta síðasta mánuð, það er um 6 á dag.  Allir, bókstaflega ALLIR, fjalla þeir um hversu mjög hann er á móti kristinni trú og hversu fáránleg honum finnst hún.  Margir eru ýtarlegir og flestir með myndum eða youtube videóum.  Hann hlýtur að eyða miklum tíma í að finna allar þessar greinar sem hann vitnar í og allar þessar myndir sem hann skreytir þá með.   Auk þess kommentar hann á ÖLL blogg sem á einhver hátt er umfjöllun um trú eða kristin málefni.  Að vísu ekki á öll, því hann er bannaður sums staðar, eins og til dæmis á mínu.  Það var vegna þess að hann reyndi að flodda umræðu um fóstureyðingar með innleggjum  um hvað honum fannst kristin trú fáránleg o.s.f.  Ég er búinn að opna fyrir hann aftur ef hann vill eitthvað tjá sig um þetta mál.
Venjulega þó ef maður reynir að ræða við hann um málin þá svarar hann yfirleitt ekki heldur dembir bara einhverju öðru inn.
Allur hans frítími virðist fara í þetta áhugamál hans eða þráhyggju öllu heldur.  Ja, ég veit ekki hvernig hann hefur tíma til að vinna.

Ég vil bæta við að ég hef ekkert á móti honum persónulega, né heldur Höllu Rut sem ég skrifaði um síðast.  Það má bara segja að ég hafi það sérstaka áhugamál eða þráhyggju reyna að fá fólk til að hætta að sýna trúuðu fólki dónaskap og finnast það í góðu lagi.  Að fólk reyni að ræða mismunandi skoðanir með virðingu fyrir því fólki sem hefur andstæðar skoðanir og hætti þessu tali um "okkur" og "þau hin, vitleysingarnir arna".  Við þurfum ekki að vera einhverjir andstæðingar þótt við séum ekki sammála.

Réttur til að brenna tengdadætur sínar

Halla Rut var svo góð að auglýsa bloggsíðuna mína á sinni síðu, svo ég geri það sama.  Ástæða þess að hún gerði það var að hún vildi fjalla um okkur sem erum á móti fóstureyðingum og fylgjandi lífsrétti allra ófæddu barnana, sem eru dæmd til dauða nokkur á dag, af foreldrum sínum.

Lýsingar hennar á okkur lífsverndarsinnum var í takt við hugsanagang skoðana systkyna hennar.  Við vorum kallaðir öfgatrúaðir jesúmenn og sagðir algerlega á móti frelsi kvenna til að ráða yfir líkama sínum og eigin lífi.  Við segjum að félagsleg staða konunar skipti engu máli og höfum ekkert umburðalyndi gagnvart barnungum stúlkum sem hefur verið nauðgað.

Þessi þörf fólks til setja stimpla á fólk sem er ósammála viðkomandi segir heilmikið um fordóma þess.

Ég reyndi að benda á kjarnan í málinu með þessu innleggi:

Varðand meintan skort á umburðalyndi og andstöðu við frelsi fóks.  Þetta mál snýst ekki um það heldur um líf eða dauða barnsins.  Er það ekki eins skortur á umburðalyndi þíns að þú sért á móti því að indverskar tengdamæður fái að kveikja í tengdadætrum sínum?  Eiga þær ekki að hafa "frelsi" til þess að gera það sem þær vilja við þær? 

Þessu svaraði Halla á eftirfarandi hátt:

Svarið er NEI því tengdadóttirin er fullorðin og heil manneskja svo hennar réttindi eru æðri tengdamóðurinni sem vill drepa hana. En samt góð samlíking hjá þér.

Ég var ekki sáttur við þetta svar.  Mér finnst þarna verið að koma sér undan því að svara sjálfri spurningunni, sem er um meintan skort á umburðalyndi okkar lífsverndarsinna og hvort ekki má heimfæra það upp á hana sjálfa ef um er að ræða eitthvað mál þar sem hún væri meiri lífsverndarsinni en til dæmis þessi ýmindaða Indverska tengdamóðir.  Hvort þá væri hún ekki sjálf jafn óumburðarlynd og hún sakar okkur lífsverndarsinna um að vera.  Ég reyndi því útskýra enn betur hvað ég átti við svo hún hefði minna svigrúm til að komast undan því að svara spurningunni sjáfri og sjá hvort hún gæti séð hlutina frá okkar sjónarmiði:

Finnst þér það skipta einhverju ef fólki á Indlandi finnst almennt að tengdamóðirin hafi rétt til drepa tengdadóttirina ef henni finnst ástæða til? Ef fólki almennt finnst að það sé hennar réttur og að tengdadóttirin hafi sjálf mjög lítin eða engan rétt. Hvernig rökstyður þú að þín lífsskoðun um jafnan rétt tengdadóttur og tengdmóður sé rétthærri en þeirra lífsskoðun og þeim finnist þú vera óumburðalynd gagnvart þeirra lífsskoðun og á móti frelsi fólks til að fara með tengdadætur þeirra eins og þeim sýnist?

Nú kaus hún að svara alls ekki spurningunni.  Það er skiljanlegt.  Það má halda áfram með þessa samlíkingu fyrir þá sem segjast vera á móti fóstureyðingum en samt að það kunni að koma upp aðstæður þar sem hún sé réttlætanleg.  Hverju myndi það fólk svara einhverjum sem segjast vera á móti indverskum brúðarbrennum, en í sumum tilfellum séu þær réttlætanlegar, til dæmis ef í ljós kemur að brúðurinn sé ekki hrein mey eða ef hún hefur haldið fram hjá eiginmanni sínum?

Sumum finnst auðveldast að fussa og sveija yfir svona samlíkingum og vilja alls ekki setja sig inn í þessar ýminduðu aðstæður og hvað þá að þurfa að svara spurningunni.  Það er skiljanlegt.  Það er miklu aðveldara að koma með sleggjudóma yfir lífsverndarsinnum ef maður kýs að svara ekki svona spurningum.

Hættulegir hundar

Á vísi.is er fjallað um Dóberman hund sem hafði losnað frá eiganda sínum og skv frásögn lögreglunar bitið konu áður en hann skilaði sér aftur.  Klukkutíma síðar voru lögreglumenn komnir til að fara með hundinn í aflífun sem var gert.  Eigandi hundsins var sorgmæddur yfir þessum málalokum og hefur sett upp minningarsíðu þar sem fjörleg umræða hefur skapast í gestabók þessarar síðu.

Nú er ég á þeirri skoðun að fólk ætti ekki að halda gæludýr sem gætu verið hættuleg fólki, svo sem Rottvæler eða Pittbúll.  (Þær tvær tegundir sem oftast eru nefndar í sambandi dauða af völdum hundaárasa á fólk).  Pittbúll er reyndar bannaður á Íslandi en Rottvæler ekki.  Svo má deila um hvort ein hundategund sé hættulegri en aðrar.  Sjálfsagt engin lausn að banna fleiri tegundir en eru þegar bannaðar, en fólk ætti sjálft að hugsa sig um áður en það kaupir sér gæludýr.  Það er hægt að fá gersamlega meinlausa hunda eins og Silky Terrierinn minn.  Hann er á stærð við kött.  Hver getur óttast hund af þeirri stærð?  Fullkomið gæludýr.  Hvers vegna þá að kaupa sér dýr sem maður þarf að óttast að gætu skaðað aðra?

En ég var hugsi yfir þessum aðförum lögreglunar þarna á Selfossi sem talað er um á vísi.is.  Mér finnst persónulega útilokað að hundurinn minn biti fólk, en segjum að hann myndi glefsa í fingur einhvers sem ætlaði að taka bein úr kjaftinum á honum.  Er þá hundurinn minn réttdræpur?  Geta þá lögreglumenn komið heim til mín á nóinu og keyrt hundinn beint og látið aflífa hann, eins og gert var í þessu tilfelli?  Ég held ekki.  Ég myndi neita að afhenda hann. 

Það er ekki sjálfgefið að þótt hundur hafi bitið, að þá sé um að ræða hættulega skepnu.  Reyndu að taka bein sem hundur er að borða.  Það eru líkur á að hann glefsi í höndina á þér.  Eða ef tveir hundar eru að slást og þú reynir að skilja þá að.  Þú mátt búast við glefsi.  Það þýðir ekki að hundurinn sé hættulegur.  Þetta eru eðlisviðbrögð allra hunda og eitthvað sem þarf að kenna hundum að sé bannað að gera og refsa þeim ef þeir gera það.  Það er ekki það sama og ef hundur gerir árás að manneskju sem er í námunda og bítur.  Þá er líklega um hættulegan hund að ræða og og þá þarf vitanlega að aflífa hann ef það er niðurstaðan.  Ég held að flestir hundaeigendur myndu sýna þá ábyrgð að sjá um það sjálfir ef það er augljóst að hundurinn sé hættulegur.  En ef það er vafi á hvernig atvikið vildi til þá þarf að fara með hundinn í skapgerðarmat og láta fagfólk meta hvort um hættulegan hund sé að ræða.

Nú hef ég lesið skrif frá mönnum sem telja þetta allt bera vott um óþarfa viðkvæmni og "væl".   Hundar séu nú bara skepnur og þeir sem hafa verið í sveit viti að þeir voru skotnir af minnsta tilefni og engum fannst það tiltökumál.  Jæja, en það ekki það sama og hundar í þéttbýli.  Þeir eru gæludýr og elskaðir af fjölskyldunni sem þeir búa hjá, sérstaklega börnunum.  Það þarf að sýna smá tilitssemi.  Fyrir utan að þeir kosta ca. 150-200.000 og það er svolítið hart ef það á að vera háð geðþóttaákvörðunum lögreglumanna á vakt hvort fjölskylduhundurinn er tekinn af manni og aflífaður.

Í reglugerð Reykjavíkur um hundahald segir þetta:
"19. gr.
Hafi eigandi hunds eða eftirlitsaðili ástæðu til að ætla að hundurinn sé grimmur eða varasamur, skal eigandi sjá til þess að hundurinn sé ávallt mýldur utan heimilis síns.
Ef hundur telst hættulegur, getur eftirlitsaðili, tjónþoli eða forráðamaður hans krafist þess að hundurinn verði aflífaður og er þá skylt að verða við þeirri kröfu, enda hafi verið leitað álits sérfróðra aðila, s.s. dýralæknis eða hundaþjálfara, sem viðurkenndur er af Heilbrigðis­eftirliti Reykjavíkur, áður en ákvörðun um aflífun er tekin."

Samhljóða ákvæði er í reglum nokkura annarra sveitafélaga. Fann ekkert um reglur í Selfossi. En þarna er talað um að eftirlitsaðili sem er heilbrigðisfulltrúi eða hundaeftirlitsmaður sveitarfélagsins geti krafist aflífunar (eða tjónþoli) en ekkert um að löglreglumenn geti tekið það upp hjá sjálfum sér að gera slíkt. Ennfremur verður fagfólk, dýralæknir eða hundaþjálfari að taka undir þá skoðun að hundurinn sé hættulegur. Gott fyrir fólk að hafa þetta bak við eyrað ef lögreglan bankar á dyrnar og krefst þess að láta aflífa hundinn þinn.

Stuðningsmönnum fóstureyðinga svarað

Stuðningsmenn fóstureyðinga hafa ýmsar mótbárur fram að færa þegar þeir hitta fyrir andstæðinga fóstureyðinga. Hér eru allar þær mótbárur sem ég hef heyrt og lesið, og þeim svarað í örstuttu máli. Það er von mín að þetta geti komið að gagni fyrir lífsverndarsinna við að svara mótbárum, eða jafnvel fengið einhvern sem er fylgjandi fóstureyðingum til að skipta um skoðun.

Þessar mótbárur snúst í meginatriðum um móðurina og hennar aðstæður, barnið og svo gagnrýni á lífsverndarfólk, eða andstæðinga fóstureyðinga.

Móðirin:

“Konan hefur óskoraðan umráðarétt yfir eigin líkama.”
Það gæti verið rétt ef það væri aðeins hennar eigin líkami sem verið væri að tala um. Það er hins vegar ekki, heldur er um lítið barn að ræða, sem er að vaxa inni í líkama móðurinnar, en er ekki hluti af líkama móðurinnar. Barnið hefur sitt eigið hjarta sem slær, sitt eigið blóð í æðum og sína eigin erfðavísa sem eru ekki þeir sömu og móðurinnar.

“Ef fóstureyðingar væru bannaðar, myndu ólöglegum fóstureyðingum fjölga, og konur myndu vera í meiri hættu.”
Lög sem eru sett til verndar lífi barna geta ekki verið gölluð þótt fólk muni hugsanlega setja sig í hættu við að brjóta þau lög.

“Fóstureyðing er einkamál konunar, milli hennar og Guðs - Við getum ekki þröngvað okkar siðferðisgildum upp á aðra.”
Það er ekki einkamál fólks að taka líf annara. Það er mál alls samfélagsins. Samfélaginu ber að vernda líf allra sinna þegna og litla barnið er manneskja eins og við hin.

“Ekki ætti að þvinga konur til að fæða óvelkomin börn, sem setja framtíðaráætlanir þeirra í uppnám, eða sem þær geta ekki framfleytt.”
Það er hægt að setja barn í fóstur hjá ættingja, eða gefa það til ættleiðingar.

“Ef kona verður þunguð eftir nauðgun, á hún að eiga rétt á að láta eyða fóstrinu.”
Hvaða sök á barnið? Ef það er yfir höfuð rangt að deyða börn (og það er rangt), hlýtur það sama að gilda fyrir þetta barn.

“Ef líf eða heilsu móður stafar hætta af áframhaldandi meðgöngu og fæðingu, má eyða fóstrinu.”
Það er sjálfsagt fyrir móður að gera það sem nauðsynlegt er til að vernda heilsu sína og líf, en það verður að gera með því að lækna meinið en ekki ráðast gegn barninu. Bein fóstureyðing er aldrei nauðsynleg til að vernda heilsu móðurinnar.

Barnið:

“Ef barn mun ekki geta lifað eftir fæðingu má láta eyða því.”
Við getum ekki kveðið upp dauðadóm yfir neinum vegna veikinda þeirra. Það verður að líta á þetta barn sömu augum og annað fólk sem glímir við sjúkdóma.

“Fóstrið er ekki barn á fyrstu vikum meðgöngu, heldur frumuklumpur.”
Það er ekki rétt. Strax eftir 6 vikur, sem er um það bil sá tími þegar móðir uppgötvar að hún er orðin þunguð, er fóstrið með hjartslátt, blóð rennur í æðum og heilastarfsemi er mælanleg. Það er með útlimi, fingur og tær. Það er mannvera eins og þú! Einu sinni varst þú á þeim aldri.

“Hvenær hefst líf? Því er ekki hægt að svara á grunni læknavísinda. Spurningin er í eðli sínu siðferðileg. Hægt er að draga mörkin ýmist við frjóvgun eggsins eða allt fram til þess að fóstrið er orðið að lífvænlegu barni.”
Þvi er vel hægt að svara á grunni læknavísinda. Vísindi geta leitt í ljós að fósturvísir hefur, frá getnaði, þau erfðaefni sem hann mun hafa alla ævi, og þau erfðaefni eru ekki þau sömu og erfðaefni móðurinnar. Það er vísindaleg staðreynd. Allt annað er smekkur hvers og eins. Á smekkur eins einstaklings að ákveða hvenær annar einstaklingur hefur lífsrétt?

“Á fyrstu vikum meðgöngunnar á sér stað visst val náttúrunnar, því u.þ.b. þriðjungur þeirra fósturvísa, sem verða til, visna upp og deyja.”
Hlutfallið er um 8% en ekki þriðjungur (33%). Og hvað þetta kemur málinu við veit ég ekki. Ef einhver hópur manna á sér takmarkaðar lífslíkur, þýðir það að þeir sem eru í þeim hóp hafa ekki lífsrétt ef einhver ákveður að það henti sér ekki að þeir fái að lifa?

Lífverndarsinnar - andstæðingar fóstureyðinga:

“Andstæðingar fóstureyðinga eru ósamkvæmir sjálfum sér því þeir eru oft fylgjandi dauðarefsingum og stríði.”
Andstæðingar fóstureyðinga geta haft mismunandi skoðanir á einstökum málum, en það þýðir ekki að málstaðurinn, að vera á móti fóstureyðingum, sé rangur. Mín skoðun er að dauðarefsingar séu aðeins réttlætanlegar ef þær eru eini kosturinn til að vernda almenning frá hættulegum glæpamönnum. Stríð er aðeins réttlætanlegt í örfáum tilfellum, eins og t.d. til að verja land sitt og þegna fyrir innrásarmönnum.

“Andstæðingar fóstureyðinga eru á móti auknum réttindum kvenna og fylgjandi kvennakúgun.”
Það er ekki rétt. Andstæðingar fóstureyðinga eru aðeins á móti fóstureyðingum en hafa engar sérstakar skoðanir á réttindum kvenna. Lífsverndarsinnar hafa sjálfsagt mismunandi skoðanir á kvenréttindabaráttu en það þýðir ekki að málstaðurinn, að vera á móti fóstureyðingum, sé rangur. Það á ekki að vera réttur neins að taka líf annara.

“Andstæðingar fóstureyðinga hafa myrt starfsmenn fóstureyðingastöðva.”
Það er rétt, en er mjög fátítt. Fylgismenn fóstureyðinga hafa líka myrt lífsverndarsinna. Það er líka fátítt. Það sýnir bara að fólk getur sýnt af sér mikla grimmd í garð annara, en ekki að málstaðurinn, að vera á móti fóstureyðingum, sé rangur. Lífsverndarhreyfingin er ein friðsamasta grasrótarhreyfing sögunar og verðskuldar ekki stimpil vegna illra gjörða örfárra manna.

“Andstæðingar fóstureyðinga ala á sektarkennd í konum sem hafa farið í fóstureyðingu og láta þeim líða illa.”
Fyrst og fremst er tilgangur lífsverndasinna að telja öðrum konum hughvarf, bjarga barni þeirra frá dauða og þeim sjálfum þar með frá að þurfa að þjást í mörg ár á eftir af sektarkennd. Vissulega mun sektarkennd einhverra brjótast upp á yfirborðið en við því getum við ekkert gert. Aðeins með því að vekja hneykslun fólks á fóstureyðingum getum við bundið enda á þær.

“Andstæðingar fóstureyðinga eru að meirihluta karlmenn sem eiga auðveldara með að vera á móti fóstureyðingum en konur.”
Málstaðurinn að vera á móti fóstureyðingum er jafn réttur hvort sem það er karlmaður eða kona sem heldur honum fram. Reyndin er sú að fleiri konur (22%) en karlar (17%) eru fylgjandi því að fóstureyðingar verði bannaðar, sbr könnun Gallups frá árinu 2001.

umræða um fóstureyðingar

Á bloggsíðu einni er búin að vera umræða um leit að down syndrom hjá ófæddum börnum og svo fóstureyðingar sem fylgja á eftir ef slíkt finnst.  Það er staðreynd að leitin að þessari fötlun er með því markmiði að deyða barnið ef hún finnst, eða það er alla vega reyndin í lang flestum tilvikum. 

 Einn tók svo til orða: "Bottom line er að foreldrar eiga að hafa þennan möguleika/rétt.
Óþarfi er ræða málið frekar."  Annar bætti við þegar spurt var af hverju: "Af því að það er þeirra réttur, það er réttur allra foreldra að eignast heilbrigð börn er það ekki?"  Enn annar bætti við: "Ég held að allir foreldrar eigi rétt til þess að eignast ófötluð börn, með eðlilega eða viðgerðarhæfa litninga en það er sennilega bara reynsla mín sem litar mínar skoðanir.  Þegar að ég lít á tildæmis manneskju með downs þá sé ég bara manneskju sem á aldrey eftir að þroskast fara í háskóla læra nýja hluti hitta stúlku eða strák, giftast og þekkja gleðina og ánægjuna af því að eignast eigin heilbrigð börn.  Allt þetta eru sjálfsögð mannréttindi, alavegana hér á Íslandi."

Þessi hugmynd hjá fólki að foreldrar eigi "rétt" á heilbrigðu barni er svo úrkynjuð og ónáttúrleg að manni blöskrar.  Einn kom með góða ábendingu um að fólk í Kína teldi sig jafnframt eiga rétt á að eignast dreng og stúlkur væru fundnar í móðurkviði og "eytt". 

Ég reyndi af veikum mætti að benda á þetta einnig með þessari samlíkingu:

"Af því að það er talað um "rétt" fólks til að eignast heilbrigð börn, eða bara eigast ekki börn sem koma á röngum tíma.  Má ekki eins segja að menn eigi "rétt" að allir komi vel fram við sig og "eyða" fólki sem fer í taugarnar á manni eða veldur manni vanlíðan á einhvern hátt?  Eða ef fjölskyldumeðlimur veikist og verður byrði á einhvern hátt,  má þá ekki alveg eins "eyða" honum?  Eru það ekki bara mannréttindi?"

Þessari samlíkingu var ekki svarað öðruvísi en hún sögð "öfgafull" og ennfremur að menn með mínar kristnu trúarskoðanir ættu ekki að tjá sig á opinberum vettfangi.  Því svaraði ég þannig:

 

"Af hverju er samlíkingin mín öfgafull?  Er ekki verið að tala hér um að fólk eigi "rétt" á að láta aflífa ófædd börn sín ef það er fyrirsjáanlegt (eða bara hugsanlegt) að það muni valda foreldrunum erfiði eða vanlíðan ef þau fái að lifa.  Það er hins vegar þessi hugsanarháttur sem mér finnst öfgafullur og ónáttúrulegur.  Svo varðandi þessar tilraunir til að þagga niður í fólki vegna trúarskoðanna þeirra.  Það er óeðlilegt að fólk eigi að veigra sér við að taka þátt í opinberi umræðu vegna trúarskoðana sinna, eða þá að tala um trúarskoðanir sínar. "

Svo komu þessar venjulegu klisjur um að barnið væri frumuklasi og að konan hefði yfirráð yfir líkama sínum.  Í fyrsta lagi er líkami barnsins ekki líkami konunar og í öðru lagi er barnið jafn mikill frumuklasi og við hin.  Öll börn sem verða fórnarlömb fóstureyðingu eru komin það langt á þroskaferlinum að það er kominn hjartsláttur og útlínur líkama.

Að lokum var mér tjáð að ég sé ekki að bæta heiminn með að fylla hann af óæskilegum börnum sem fæðast inn í fátækt og þjáningu og látið að því liggja að það væri mönnum eins og mér að kenna að svo mörg börn fæddust í fátækt.  Svo var ég kallaður gargandi trúarnöttari og endað með þessari óborganlegu setningu: "Hættu svo að reyna að troða þínum trúarskoðunum upp á konur - talaðu við mig þegar þú verður óléttur!"

Því svaraði ég þannig:

"Í fyrsta lagi er þetta ekki eitthvað kvennamál, þar sem konur þurfa að verja sín nýfengnu réttindi gagnvart körlunum.  Ég þekki margar konur sem eru móti fóstureyðingum, ekki færri en þeir karlmenn sem ég þekki sem eru á móti fóstureyðingum.  En einhverra hluta vegna eru þær tregar til að standa í deilum við fóstureyðingarsinnum eins og ykkur.  Í öðru lagi er þetta ekki einhver lausn á fátækt að drepa þau sem geta ekki varið sig, ófæddu börnin, svo að ekki séu eins margir fátæklingar til í heiminum.  Þvílík hugsjón!  Þaðan af síður er ég eða aðrir lífsverndarsinnar eitthvað ábyrgir fyrir fátækt eða þjáningum annara.  Þessar ásakanir eru svo barnalegar að það er hlægilegt.  Það má þá kannski eins segja að þið og séuð ábyrgar fyrir þjáningum þeirra mörgu kvenna sem nú þjást af yfirþyrmandi sorg vegna barn síns sem foreldranir hafa látið "eyða" vegna þess að þau stóðu í þeirri trú að það væri miklu minna mál en það í raun var.  Trú sem búin til af málflutningi fólks með ykkar skoðanir. Í raun hefur engum af mínum rökum verið svarað hér.  Bara slett upp meiri dónaskap í minn garð, eins og það eigi að vinna einhver stig fyrir ykkar málstað." 

Ég er tilbúinn til að halda áfram umræðum um þetta efni á þessari síðu ef einhver hefur áhuga.  En það verður þá að vera á siðuðum nótum.